Bijna vier weken na mijn laatste chemo.
Maandag bloed geprikt en, al zeg ik het zelf: het ziet er goed uit. Alle waarden herstellen zich al. Mijn energie komt gelukkig ook weer terug en ik slaap goed. Soms verras ik Gerben zelfs door nog in bed te liggen wanneer zijn wekker gaat.

Vanuit het ziekenhuis heb ik een app waarin ik klachten mag monitoren. En natuurlijk kwam er anderhalve week na de laatste chemo tóch weer een nieuwe klacht bij.

Ik zag met mijn rechteroog niet meer scherp. Niet van dichtbij en niet van veraf. Een paar keer had ik ook flinke hoofdpijn, migraine-achtige klachten. Gekke flitsen voor mijn ogen.

Dus dat heb ik gemeld via die app. Ook omdat ik las dat dit, hoewel het niet vaak voorkomt, wel degelijk een bijwerking van chemotherapie kan zijn. Bijvoorbeeld door neuropathie van de oogzenuw.

Het antwoord kwam snel: ga maar langs de opticien voor een oogmeting.
Maar daar zat de opticien natuurlijk niet echt op te wachten, want ik ben en word immers geen klant. Dus bleef het wachten tot de controle bij de oncoloog, die voor morgen gepland stond.

Afgelopen woensdag was ik met Yoni heerlijk naar de sauna. Terwijl ik daar op een ligbedje lag en naar het plafond keek, zag ik ineens dat de balken allemaal een vreemde kromming hadden.

Nou ja… dat hadden ze dus niet met mijn linkeroog, maar wél met het rechter. Dat zat me niet lekker.

Dus donderdagochtend toch maar gebeld met de casemanager. Zij zette er vaart achter via de oncoloog en binnen drie kwartier mocht ik me melden bij de oogarts.

Weer iets wat nog niet in het spoorboekje stond.

Er blijkt inderdaad iets aan de hand te zijn, maar het staat los van de chemotherapie. Het is wel vervelend en moet ook verholpen worden.

Als ik had gewild, had ik afgelopen vrijdag al geopereerd kunnen worden. Maar dan zou ik volgende week niet mogen vliegen. En we willen zó graag naar Tenerife komende zondag. Dus staat de operatie nu voorlopig gepland op 5 februari. De derde dag van de bestraling. Waarom zouden we t ook niet eens makkelijk doen….

Uitleg voor dummies:

Ik heb een zogenaamde macula pucker. Het netvlies, precies op de plek waar beelden scherp worden gesteld en normaal mooi glad en vlak is, is geplooid. Dat komt doordat het zakje waarin het glasvocht zit lek is geraakt en daardoor aan het netvlies trekt.

Tijdens de operatie wordt eerst dat zakje leeggemaakt. Daarna wordt het netvlies weer strak gelegd en het geplooide laagje afgepeld. Vervolgens komt er gas in het oog, zodat alles mooi kan herstellen. Op termijn maakt het oog zelf weer nieuw glasvocht aan, al kan dat maanden duren.

Tegelijkertijd krijg ik ook een nieuwe lens, omdat de kans op staar na deze operatie groot is. Twee ingrepen in één dus.

Helaas is het niet mogelijk om een multifocale lens te plaatsen. Dat was ideaal geweest, want dan had ik meteen afscheid kunnen nemen van mijn leesbril. Maar dat zit er helaas niet meer in.

En toen ik net weer iets lekkerder in mijn energie zat, dacht Gerbens lichaam blijkbaar: nu trap ik eens op de rem.

Hij verrekte eergisteren een spier in zijn onderrrug. (Voor de systemisch denkers onder ons: hij heeft best wat gedragen de afgelopen periode)

Dus zitten we nu samen gezellig in de tuin, in het heerlijke zonnetje.

Hij onder de pijnstilling. Ik onder een dekentje. Samen even pas op de plaats.