Net terug van een heerlijke week Tenerife.
Een week waarin we vooral heel druk zijn geweest met…
niks doen.

Genieten van rust, van elkaar, van een boekje lezen, een beetje zwemmen. Van het gezelschap van Koen en Pascale en een lunch met Kasia en Bas op het strand. En vooral: even weg zijn van alles wat met ziekenhuizen, afspraken en schema’s te maken heeft.

Een kleine bubbel van genot.

En vandaag begint het volgende hoofdstuk: de bestraling.
Drieëntwintig keer, iedere werkdag opnieuw.

Het stond zo mooi gepland: elke dag om 10:40.
Ik dacht nog: perfect, dan ben ik iedere middag “vrij”.

Maar de planners in het ziekenhuis bleken andere ideeën te hebben.
Het schema wordt vrolijk door elkaar gehusseld, en daarmee ook mijn zorgvuldig opgebouwde gevoel van overzicht.

Dus wordt het plannen van andere dingen de komende 4,5 week toch weer wat lastiger.

Ik beweeg mee, zoals ik al een tijd meebeweeg. Want me daarover druk maken?? Er zijn wel belangrijker dingen.

Ik heb er vertrouwen in dat na deze periode weer een tijd aanbreekt waarin ik zélf mijn agenda mag bepalen. Gewoon weer zelf plannen, zelf kiezen, zelf invullen.

Dat vooruitzicht voelt nu al als ruimte. Ik kijk er naar uit!